Një studim i ri i publikuar mbi historinë gjenetike të shqiptarëve ka hedhur dritë mbi origjinën dhe formimin e popullsisë shqiptare, duke përdorur analiza të ADN-së së lashtë dhe moderne.
Historia e popullit shqiptar ka qenë prej kohësh objekt debatesh shkencore, pasi ata shfaqen për herë të parë në burimet historike në shekullin XI të erës sonë, ndërsa gjuha shqipe nuk lidhet ngushtë me asnjë degë tjetër të mbijetuar indo-evropiane.
Për të rindërtuar këtë histori, studiuesit analizuan mbi 6,000 gjenome të lashta nga Euroazia Perëndimore, si dhe 74 individë shqiptarë etnikë të sotëm të sekuencuar rishtazi.
Përmes metodave të gjenetikës së popullsisë, përfshirë teknika të avancuara për identifikimin e segmenteve të përbashkëta të prejardhjes mes individëve të lashtë dhe atyre modernë, ata zbuluan një vazhdimësi të fortë të prejardhjes nga Epoka e Bronzit të Vonë dhe Epoka e Hekurit në Ballkanin Perëndimor deri në Shqipërinë e Mesjetës së Hershme.
Sipas studimit, kjo vazhdimësi është më e theksuar në territorin shqiptar sesa në rajonet fqinje të Ballkanit. Shqiptarët e sotëm rezultojnë se rrjedhin kryesisht nga ky grup paleo-ballkanik, i cili që në periudhën 800–900 të erës sonë kishte tashmë një profil gjenetik të ngjashëm me popullsinë moderne shqiptare.
Gjithashtu, studimi evidenton një përzierje të strukturuar gjeografikisht me popullsi të lidhura me Evropën Lindore të Mesjetës, e cila përbën mesatarisht 10–20% të gjenomit të shqiptarëve të sotëm.
Në përfundim, autorët theksojnë se këto gjetje ndihmojnë në kuptimin e proceseve demografike që kanë formësuar prejardhjen shqiptare dhe ofrojnë të dhëna të rëndësishme për lokalizimin e zonës së origjinës së gjuhës shqipe./Versus.al
