Në fshatin e peshkimit Sedanka , në Lindjen e Largët Ruse , jeta e përditshme ishte e vështirë që para luftës në Ukrainë.
Shumica e shtëpive nuk kanë infrastrukturë bazë, siç janë uji i rrjedhshëm, tualetet brenda ose ngrohja qendrore, edhe pse temperaturat e dimrit shpesh bien në -10 gradë Celsius.
Fshati, i rrethuar nga pyll-tundër dhe këneta, është i izoluar: nga maji deri në tetor është i arritshëm vetëm me varkë lumi ose automjete me zinxhirë, ndërsa në dimër qasja bëhet ekskluzivisht me motor dëbore ose helikopter. Punët janë të pakta dhe banorët jetojnë kryesisht nga peshkimi dhe bujqësia.
Sot, saktësisht 4 vjet pas fillimit të luftës , pothuajse të gjithë burrat e moshës 18 deri në 55 vjeç janë larguar për të luftuar në Ukrainë.
"Nuk ka kush të presë dru"
«Është zemërthyes - kaq shumë njerëz tanë janë vrarë», thotë Natalia (emri i ndryshuar për arsye sigurie) në një intervistë me BBC-në . «Burri i motrës sime dhe kushërinjtë e mi janë në front. Pothuajse në çdo familje dikush po lufton».
Sedanka është në skajin veriperëndimor të Gadishullit Kamchatka , pranë Detit të Okhotskut, më shumë se 7,000 kilometra nga vija e frontit në Ukrainë.
Nga 258 banorët e fshatit, 39 burra u regjistruan për të luftuar. Nga këta, 12 janë vrarë dhe shtatë janë të zhdukur.
"Të gjithë burrat tanë u larguan për operacionin special ushtarak", i thanë gratë në fshat guvernatorit rajonal gjatë vizitës së tij në mars 2024, duke përdorur terminologjinë e Kremlinit. "Nuk ka askush për të prerë dru për të ngrohur sobat në dimër", shtuan ato, sipas televizionit shtetëror.
Një nga burrat nga Sedanka që u vra ishte gjahtari dhe peshkatari 45-vjeçar Vladimir Akeev, i cili u largua në verën e vitit 2024 dhe u vra katër muaj më vonë. Në funeralin e tij në nëntor, arkivoli u mbajt me sajë druri dhe pjesëmarrësit mbërritën në varreza me motor dëbore.
Në vjeshtën e vitit 2024, në fshat u përurua një monument për "pjesëmarrësit e operacionit special ushtarak", ndërsa qeveria rajonale premtoi t'i jepte Sedankës titullin nderi të "fshatit të trimërisë ushtarake" dhe të ofronte një program mbështetjeje për familjet e ushtarëve.
Megjithatë, titulli nuk është dhënë ende dhe mbështetja nuk është zbatuar në masë të madhe. Katër shtëpi ushtarësh u riparuan vetëm pas publicitetit në media.
Rreth një në pesë shtëpi, të ndërtuara gjatë epokës sovjetike, janë shpallur zyrtarisht të papërshtatshme për përdorim. Shkolla e vetme e fshatit është klasifikuar nga autoritetet si e rrezikshme, me mure në rrezik shembjeje.
Humbja e pothuajse të gjithë burrave të saj në moshë pune po e rëndon më tej një komunitet tashmë të prekshëm në një nga pjesët më të izoluara të Rusisë.
Rritje e ndjeshme e viktimave ruse
BBC, në bashkëpunim me median ruse Medizona dhe studiues vullnetarë, deri më tani ka konfirmuar vdekjen e 40,201 ushtarëve rusë në vitin 2025. Vlerësimi është se humbjet për të gjithë vitin do të arrijnë në 80,000 - një numër që do ta bënte vitin 2025 vitin më të përgjakshëm për Rusinë që nga fillimi i pushtimit të plotë më 24 shkurt 2022.
Vdekjet e konfirmuara për vitin 2024 janë 69,362, një numër afërsisht i barabartë me shumën e viteve 2022 dhe 2023. Kurba e humbjeve është përshpejtuar që nga fundi i vitit 2024.
Në total, BBC ka identifikuar me emër 186,102 ushtarë rusë të vrarë në luftë. Megjithatë, viktimat aktuale vlerësohen të jenë shumë më të larta, pasi shumë vdekje në fushëbetejë nuk janë të regjistruara. Analistët ushtarakë besojnë se shifrat e konfirmuara përfaqësojnë vetëm 45% deri në 65% të totalit të vërtetë, gjë që i vendos viktimat e mundshme ruse në 286,000 deri në 413,500.
Humbje të mëdha edhe në Ukrainë
Presidenti ukrainas Volodymyr Zelensky i tha France 2 muajin e kaluar se "zyrtarisht" 55,000 ukrainas ishin vrarë në fushën e betejës. Ai tha gjithashtu se një numër i madh njerëzish ishin zyrtarisht të zhdukur, pa dhënë shifra specifike.
Bazuar në vlerësimet nga burime të tilla si faqja e internetit UA Losses, të cilat BBC i ka verifikuar, numri i ukrainasve të vrarë mund të jetë deri në 200,000.
Humbje disproporcionale në komunitetet e varfra dhe indigjene
Analiza tregon se 67% e rusëve të vrarë vijnë nga zona rurale dhe qytete të vogla me popullsi më pak se 100,000, edhe pse vetëm 48% e popullsisë së përgjithshme të Rusisë jeton atje.
Moska ka numrin më të ulët të vdekjeve për sa i përket viktimave - pesë vdekje për 10,000 burra (0.05%). Në të kundërt, në rajone më të varfra si Buryatia dhe Tuva, shkalla e vdekjeve është 27 deri në 33 herë më e lartë se në kryeqytet.
Sedanka është e banuar kryesisht nga Koryakët dhe Itelmenët, popuj indigjenë të cilët, sipas rregullave të luftës, mund të përjashtohen nga rekrutimi ushtarak. Megjithatë, viktimat midis grupeve të vogla indigjene janë në mënyrë disproporcionale të larta: 201 Nenetë, 96 Chukchi, 77 Khadi, 30 Koryakë dhe shtatë Inuitë janë konfirmuar të vdekur.
Në përpjesëtim me popullsinë mashkullore të moshës 18-60 vjeç, humbjet korrespondojnë me afërsisht 2% të Chukchi, 1.4% të Inuitëve rusë, 1.32% të Koryakëve dhe 0.8% të Khanty-ve.
Një aktivist kundër luftës pohon se televizioni shtetëror rus përforcon stereotipet e "luftëtarëve të lindur" në komunitetet indigjene, duke shfrytëzuar krenarinë e tyre kulturore për rekrutim./Versus.al
