Në agimin e 3 qershorit 2024 pritet një spektakët mjaft i rrallë në qiell.
7 planetët e Sistemit Diellor me përjashtim Tokën (Mërkuri, Venusi, Marsi, Jupiteri, Saturni, Urani dhe Neptuni) do të gjenden në një anë me Diellin.
Ky rreshtim i planetëve në shumë raste raportohet si shtrirje planetare por në këtë rast planetët nuk do të jenë të rreshtuar por do të ndjekin një vijë të lakuar.
Në këtë rast ne mund të flasim për lidhje planetare, një situatë në të cilën planetët janë të dukshëm në të njejtën fushë vizioni nga këndvështirimi tokësor.
Megjithatë, duhet thënë se jo të gjithë planetët do të jenë të dukshëm me sy të lirë: Afërdita , Jupiteri dhe Mërkuri këto ditë janë shumë afër Diellit në këndvështrim dhe për pasojë dukshmëria e tyre do të kushtëzohet shumë nga rrezet e diellit.
Si të vëzhgoni shtrirjen e 7 planetëve
Siç u përmend më parë, jo të 7 planetët do të jenë të dukshëm, por realisht do të jenë vetëm Saturni, Neptuni dhe Marsi .
I pari që do të ngrihet do të jetë Saturni në horizontin lindor rreth orës 2 të mëngjesit.
Megjithëse e dukshme me sy të lirë si një pikë e bardhë e shndritshme , këshilla jonë është ta vëzhgoni atë të paktën me dylbi , më mirë akoma me një teleskop të vogël, në mënyrë që të shihni unazat dhe disa nga satelitët e tij natyrorë.
Saturni do të mbetet i dukshëm deri në agim, kur do të jetë rreth 4° mbi horizontin juglindor .
Neptuni ngrihet rreth orës 2:30 të mëngjesit në horizontin lindor dhe qëndron në qiell deri në agim kur do të jetë rreth 3° mbi horizontin juglindor .
Fatkeqësisht Neptuni nuk është i vëzhgueshëm me sy të lirë , por vetëm me teleskopin ku do të duket blu e lehtë .
Planeti i kuq, Marsi , në vend të kësaj ngrihet krah për krah me Hënën rreth orës 3:30 të mëngjesit në horizontin lindor , duke mbetur i dukshëm me sy të lirë deri në agim kur do të jetë pak më pak se 30° mbi horizont.
Me sy të lirë, planetët duken shumë të ngjashëm me yjet, por është e mundur t'i dallojmë ata sepse nuk ''dridhen" siç bëjnë yjet .
Dridhja është në fakt për shkak të natyrës së turbullt të atmosferës së Tokës , e cila, për objektet që duken si pika - si yjet - shkakton atë lloj "shkëlqimi" që zakonisht lidhet me yjet.
Planetët, nga ana tjetër, kanë një madhësi këndore më të madhe, për shkak të afërsisë së tyre me Tokën, kështu që efekti i dridhjes zbutet shumë. Si rregull i përgjithshëm, nëse një "dritë" dridhet është një yll, nëse jo është një planet.
